Ziel onder de darm

De heerlijk ongemakkelijke, unieke en soms bizarre reis van een schrijver op zoek naar álle mogelijke oplossingen voor zijn moeilijke buik (en geest)

Een persoonlijke én journalistieke zoektocht naar genezing van prikkelbaredarmsyndroom, in de tragikomische stijl van Henk van Straten

Henk spreekt met diverse wetenschappers uit binnen- en buitenland en combineert dit met persoonlijke anekdotes

Hij schrijft geestig en met zelfspot over fysiek en psychisch ongerief, ongemakkelijke situaties en zijn soms vergaande zoektocht naar herstel

Tien tot vijftien procent van de Nederlanders en Belgen heeft chronisch last van de darmen, en de brain-gut axis is nu een veelbesproken onderwerp

Henks eerdere non-fictieboeken Wij zeggen hier niet halfbroer en Berichten uit het tussenhuisje verkochten goed en werden mooi besproken

‘In het schetsen van emotioneel geladen taferelen, met een minimum aan woorden, excelleert Van Straten als geen ander.’ De Groene Amsterdammer

Ziel onder de darm is een persoonlijke zoektocht naar de oorzaak en genezing van prikkelbaredarmsyndroom (PDS). Zelf kampt schrijver Henk van Straten er al jaren mee, net als tien tot vijftien procent van de Nederlandse en Belgische bevolking.

Deels anekdote en mijmering, deels onderzoeksverslag met gesprekken met artsen en wetenschappers. Een boek over de brain-gut axis, winderigheid, ‘onvolledige lediging’, poeptransfusies en het microbioom. En over de verrassende ontdekking dat zijn darmklachten niet los te zien zijn van zijn geestelijke toestand.

Van Straten zocht verlichting in vele vormen: van klei eten tot ayahuasca, van Chinese medicijnkunde tot hypnotherapie en van antidepressiva tot het toedienen van kikkergif. Zodat jij dat niet meer hoeft te doen (of juist wel).

Maar wat als de buik nooit gezond kan worden zolang de geest dat niet is?

In de pers

Over Wij zeggen hier niet halfbroer

‘Literatuur in haar meest rauwe vorm. Van Straten beschrijft de zoektocht naar zijn ware identiteit en de hunkering naar het gevoel om toch eindelijk eens ergens bij te horen op meesterlijke wijze.’ Eindhovens Dagblad

‘Een echt, fijn, ontroerend mensenboek, pijnlijk oprecht en bovendien geestig.’ Sylvia Witteman in de Volkskrant

Over Berichten uit het tussenhuisje

‘Meesterhanden aan het werk.’ NRC

‘Indringend, nimmer sentimenteel.’ Knack

‘Zijn openhartigheid is soms ongemakkelijk, maar nog vaker troostend.’ JAN